Nubes na Gran Nube de Magallanes


Créditos da imaxe e copyright: Josep DrudisDon Goldman
Explicación: a Gran Nube de Magallanes (LMC), unha imaxe sedutora dos ceos meridionais, podes verse neste mosaico telescópico fondo e polo miúdo. A escena, rexistrada con filtros de bandas ampla e estreita, abarca uns 5 graos ou 10 lúas cheas. Os filtros de banda estreita están deseñados para transmitir só a luz emitida polos átomos de osíxeno e hidróxeno. Os átomos, excitados pola potente luz estelar, emiten a súa característica luz cando os electróns son recapturados e os átomos realizan a transición ata un estado enerxético inferior. Como resultado, nesta imaxe a Gran Nube de Magallanes semella estar cuberta coas súas propias nubes de gas ionizado arrodeando as súas estrelas novas e masivas. A nubes brillantes, esculpidas polos potentes ventos estelares e a radiación ultravioleta, dominadas pola emisión do hidróxeno, son coñecidas coma rexións H II (hidróxeno ionizado). Itself composed of many overlapping H II regions, A nebulosa Tarántula, composta tamén de rexións H II superpostas, é a gran rexión de formación estelar que está á esquerda. A LMC, a galaxia satélite máis grande da nosa Vía Láctea, ten uns 15 000 anos luz de diámetro e está a só 160 000 anos luz de distancia cara a constelación de Dourado.