Nebulosa Cabeza de Cabalo desde o azul ao infravermello

A nebulosa Cabeza de Cabalo desde o azul ao invravermelloCréditos da imaxe e copyright: visual: Aldo Mottino e Carlos Colazo, OAC, Córdoba; infravermello: Hubble Legacy Archive

Explicación: unha das nebulosas máis identificables do ceo, a nebulosa Cabeza de Cabalo en Orión, forma parte dunha nube molecular grande e escura. Coñecida tamén coma Barnard 33, a estraña forma foi descuberta por vez primeira nunha placa fotográfica a finais do século XIX. O brillo vermello orixínase a partires do gas hidróxeno que domina por diante da nebulosa, ionizado pola achegada estrela brillante Sigma Orionis. A escuridade da Cabeza de Cabalo está provocada na maior parte polo po denso, aínda que a parte inferior do pescozo da Cabeza de Cabalo amosa unha sombra á esquerda. As correntes de gas que abandonan a nebulosa son cavadas por un potente campo magnético. As manchas brillantes da base da nebulosa Cabeza de Cabalo son estrelas novas que están xusto no proceso de formación. Á luz cóstalle uns 1.500 anos chegar a nós desde a nebulosa Cabeza de Cabalo. A imaxe de enriba é unha combinación dixital de fotografías tiradas en azul, verde, vermello e luz hidróxeno alfa desde Arxentina e unha imaxe tirada en luz infravermella polo Telescopio Espacial Hubble en órbita.