Créditos da imaxe e copyright: Harel Boren Explicación unha ampla extensión de gas brillante e po presenta unha faciana con forma de paxaro para os astrónomos do planeta Terra, suxerindo o seu popular alcume; a Nebulosa Gaivota. Este retrato do paxaro cósmico cobre unha franxa con 1,6 graos de ancho ao través da Vía Láctea, preto da dirección de Sirius, a estrela alfa da constelación Canis Major. Naturalmente, a rexión inclúe obxectos con outras denominacións de catálogo; en particular NGC 2327, unha rexión de emisión poeirenta e compacta cunha estrela masiva incrustada que forma a cabeza do paxaro (alias a Nebulosa Loro, por riba do centro). IC 2177 forma o amplo arco das ás da gaivota. Dominado polo brillo avermellado do hidróxeno atómico, o complexo de gas e nubes de po con estrelas novas e brillantes abarca uns 100 anos luz a unha distancia estimada de 3.800 anos luz.

Texto orixinal no APOD.